به آنها اشاره شد باطل مىگردد چه آنكه در وقت مرگ بدهكار بواسطه ثبوت چنين دينى ارث كه از جمله آن حبوه است باطل و منتفى مىباشد . ولى اين احتمال ضعيف و مورد اشكال است زيرا بطلان ارث مراعى و معلّق است به نپرداختن دين به اين معنا اگر ورثه آن را از اموال ديگر بدهند ارث ثابت است نه آنكه نفس دين و مجرّد آن مطلقا ارث را باطل و منتفى كند . قوله : غير مانع : يعنى غير مانع من الحبوه . قوله : لتخصيصه المنع بالمستغرق : ضمير در [ لتخصيصه ] به مرحوم مصنفه در كتاب دروس راجع است . قوله : و استقرب ثبوتها : يعنى ثبوت حبوه . قوله : حينئذ : يعنى حين عدم استغراق الدين للتركة . قوله : لثبوت الارث حينئذ : يعنى حين قضاء الورثة . قوله : و يلزم مثله فى غير المستغرق : ضمير در [ مثله ] به حكم در مستغرق راجعست و اين كلام مرحوم شارح است نه عبارت دروس . قوله : و كذا الحكم : مقصود از [ حكم ] ثبوت حبوه مىباشد . قوله : او ابرأه المدين : ضمير در [ أبرأه ] به ميّت راجعست . قوله : مع احتمال انتفائها حينئذ : ضمير در [ انتفائها ] بحبوه راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين استغراق الدين مىباشد . قوله : مطلقا : يعنى در تمام صورى كه ذكر شد . قوله : لبطلانها حين الوفاة : ضمير در [ لبطلانها ] بحبوه راجع بوده و مقصود از [ حين الوفاة ] وفات مورّث مىباشد . قوله : و فيه : يعنى و فى الاحتمال المذكور اشكال .